روز ملی اصناف، در اصل باید روز همه اصناف ایران باشد؛ روزی برای تکریم فعالان صنفی، اتحادیهها، اتاقهای اصناف سراسر کشور، رسانههای تخصصی، منتقدان، مطالبهگران و بدنه واقعی بازار. چنین مناسبتی زمانی معنا و اعتبار پیدا میکند که همه صداهای مؤثر، حتی صداهای منتقد، در آن شنیده شوند و مراسمی با عنوان «ملی» به محفلی […]
روز ملی اصناف، در اصل باید روز همه اصناف ایران باشد؛ روزی برای تکریم فعالان صنفی، اتحادیهها، اتاقهای اصناف سراسر کشور، رسانههای تخصصی، منتقدان، مطالبهگران و بدنه واقعی بازار. چنین مناسبتی زمانی معنا و اعتبار پیدا میکند که همه صداهای مؤثر، حتی صداهای منتقد، در آن شنیده شوند و مراسمی با عنوان «ملی» به محفلی محدود، گزینشی و حلقهای تبدیل نشود.
اما آنچه در مراسم اخیر روز ملی اصناف به میزبانی اتاق اصناف ایران مشاهده شد، پرسشها و ابهامات جدی را در ذهن بخش قابل توجهی از جامعه صنفی، رسانههای تخصصی و فعالان این حوزه ایجاد کرد. مراسمی که باید نماد وحدت، انسجام، تکریم و مطالبهگری اصناف در عالیترین سطح باشد، بیش از آنکه نشانی از یک برنامه فراگیر و ملی داشته باشد، رنگ و بوی گزینش، حذف منتقدان، نادیده گرفتن برخی چهرههای اثرگذار و ضعف در برنامهریزی اجرایی داشت.
بر همین اساس، انتظار میرود آقای قاسم نوده فراهانی، رئیس اتاق اصناف ایران، بهعنوان متولی اصلی این رویداد، بهصورت شفاف، صریح و مستند به پرسشهای زیر پاسخ دهند.
نخستین پرسش اساسی این است که معیار اصلی دعوت از مهمانان مراسم روز ملی اصناف چه بود و فهرست دعوتشدگان توسط چه افراد، کمیته یا ساختاری تنظیم شد؟ آیا دعوتها بر اساس جایگاه صنفی، سابقه اثرگذاری، نقشآفرینی در تنظیم بازار، فعالیت رسانهای تخصصی و نمایندگی واقعی بدنه اصناف انجام شد یا بر اساس روابط، نزدیکیها و همسویی با مدیریت فعلی اتاق اصناف ایران؟
چرا برخی رسانههای تخصصی حوزه اصناف، از جمله پایگاه خبری «اخبار اصناف»، به این مراسم دعوت نشدند؟ رسانهای که سالهاست بهصورت تخصصی مسائل، مشکلات، نقدها و مطالبات حوزه اصناف را پیگیری میکند، چرا باید از مراسمی که عنوان «روز ملی اصناف» را دارد کنار گذاشته شود؟ آیا حذف رسانههای منتقد و مطالبهگر از مراسم ملی اصناف، با شعار وحدت، همدلی و تکریم جامعه صنفی سازگار است؟
اگر ادعا میشود محدودیت ظرفیت سالن دلیل دعوت نشدن برخی چهرهها، فعالان صنفی و رسانههای تخصصی بوده است، این پرسش جدیتر مطرح میشود که با وجود همین محدودیت، چگونه برای برخی افراد غیرمرتبط یا نزدیک به حلقه مدیریتی ظرفیت وجود داشته است؟ بهطور مشخص، جامعه صنفی حق دارد بداند چرا بر اساس مشاهدات و روایتهای مطرحشده، چهار پسر جنابعالی و برخی اقوام و نزدیکان در مراسم حضور داشتند، اما برای رسانههای تخصصی، منتقدان، مطالبهگران و برخی چهرههای اثرگذار صنفی ظرفیتی در نظر گرفته نشد؟
در مراسمی با عنوان «روز ملی اصناف»، چرا برخی مسئولان مهم و اثرگذار حوزه اصناف و نظارت صنفی در جایگاه سخنرانی قرار نگرفتند؟ چرا چهرههایی مانند سردار رضایی، رئیس پلیس نظارت بر اماکن عمومی فراجا، و جناب سرهنگ صالحی، رئیس بسیج اصناف کشور، که هر دو از چهرههای مهم و مرتبط با بدنه اصناف و نظارت صنفی هستند، در جایگاه شایسته و متناسب با نقش خود دیده نشدند، اما مدیرعامل بانک مهر ایران در کنداکتور سخنرانی قرار گرفت؟ ملاک این اولویتبندی چه بوده است؟
آیا اتاق اصناف ایران خود را ملزم به پاسخگویی در برابر رسانههای تخصصی و منتقد میداند یا نقد رسانهای را تهدید تلقی میکند؟ اگر رسانهای نقد میکند، آیا باید از برنامههای رسمی حذف شود؟ آیا رسانه منتقد، دشمن اصناف است یا صدای بخشی از مطالبات واقعی بدنه صنفی کشور؟
پرسش مهم دیگر این است که چرا فرصت ارزشمند حضور رئیسجمهور محترم در مراسم، بهجای طرح صریح، کوتاه، دقیق و مطالبهگرانه مشکلات اصلی اصناف، صرف سخنرانیهای طولانی و کماثر شد؟ در چنین مراسمی، آن هم در حضور عالیترین مقام اجرایی کشور، انتظار میرفت مسائل مهمی مانند گرانی کالاهای اساسی، افزایش قیمت لبنیات، کاهش قدرت خرید مردم، رکود بازار، فشارهای مالیاتی، مشکلات بیمهای، دشواریهای بانکی، کمبود نقدینگی واحدهای صنفی و وضعیت معیشتی کسبه با صراحت و شفافیت مطرح شود.
در این مراسم دقیقاً چه مطالبه مشخصی درباره مشکلات واقعی اصناف مطرح شد؟ اتاق اصناف ایران در ماههای اخیر برای کنترل فشارهای اقتصادی بر واحدهای صنفی و مصرفکنندگان چه اقدام عملی، قابل سنجش و قابل گزارش انجام داده است؟ خروجی نامهنگاریها، مکاتبات و جلسات اتاق اصناف ایران با دولت، رئیسجمهور و دستگاههای تصمیمگیر درباره مشکلات صنفی چه بوده است؟ جامعه صنفی نیازمند گزارش عملکرد روشن است، نه صرفاً بیان کلیات و تکرار جملات تشریفاتی.
از سوی دیگر، مراسمی که باید نماد تکریم اصناف باشد، از نظر نظم اجرایی، جانمایی مهمانان، هماهنگی کنداکور، کیفیت پذیرایی و مدیریت برنامه با انتقادهای جدی مواجه شد. کندی اجرا، ناهماهنگی بین بخشهای مختلف، طولانی شدن برخی
اما آنچه در مراسم اخیر روز ملی اصناف به میزبانی اتاق اصناف ایران مشاهده شد، پرسشها و ابهامات جدی را در ذهن بخش قابل توجهی از جامعه صنفی، رسانههای تخصصی و فعالان این حوزه ایجاد کرد. مراسمی که باید نماد وحدت، انسجام، تکریم و مطالبهگری اصناف در عالیترین سطح باشد، بیش از آنکه نشانی از یک برنامه فراگیر و ملی داشته باشد، رنگ و بوی گزینش، حذف منتقدان، نادیده گرفتن برخی چهرههای اثرگذار و ضعف در برنامهریزی اجرایی داشت.
بر همین اساس، انتظار میرود آقای قاسم نوده فراهانی، رئیس اتاق اصناف ایران، بهعنوان متولی اصلی این رویداد، بهصورت شفاف، صریح و مستند به پرسشهای زیر پاسخ دهند.
نخستین پرسش اساسی این است که معیار اصلی دعوت از مهمانان مراسم روز ملی اصناف چه بود و فهرست دعوتشدگان توسط چه افراد، کمیته یا ساختاری تنظیم شد؟ آیا دعوتها بر اساس جایگاه صنفی، سابقه اثرگذاری، نقشآفرینی در تنظیم بازار، فعالیت رسانهای تخصصی و نمایندگی واقعی بدنه اصناف انجام شد یا بر اساس روابط، نزدیکیها و همسویی با مدیریت فعلی اتاق اصناف ایران؟
چرا برخی رسانههای تخصصی حوزه اصناف، از جمله پایگاه خبری «اخبار اصناف»، به این مراسم دعوت نشدند؟ رسانهای که سالهاست بهصورت تخصصی مسائل، مشکلات، نقدها و مطالبات حوزه اصناف را پیگیری میکند، چرا باید از مراسمی که عنوان «روز ملی اصناف» را دارد کنار گذاشته شود؟ آیا حذف رسانههای منتقد و مطالبهگر از مراسم ملی اصناف، با شعار وحدت، همدلی و تکریم جامعه صنفی سازگار است؟
اگر ادعا میشود محدودیت ظرفیت سالن دلیل دعوت نشدن برخی چهرهها، فعالان صنفی و رسانههای تخصصی بوده است، این پرسش جدیتر مطرح میشود که با وجود همین محدودیت، چگونه برای برخی افراد غیرمرتبط یا نزدیک به حلقه مدیریتی ظرفیت وجود داشته است؟ بهطور مشخص، جامعه صنفی حق دارد بداند چرا بر اساس مشاهدات و روایتهای مطرحشده، چهار پسر جنابعالی و برخی اقوام و نزدیکان در مراسم حضور داشتند، اما برای رسانههای تخصصی، منتقدان، مطالبهگران و برخی چهرههای اثرگذار صنفی ظرفیتی در نظر گرفته نشد؟
در مراسمی با عنوان «روز ملی اصناف»، چرا برخی مسئولان مهم و اثرگذار حوزه اصناف و نظارت صنفی در جایگاه سخنرانی قرار نگرفتند؟ چرا چهرههایی مانند سردار رضایی، رئیس پلیس نظارت بر اماکن عمومی فراجا، و جناب سرهنگ صالحی، رئیس بسیج اصناف کشور، که هر دو از چهرههای مهم و مرتبط با بدنه اصناف و نظارت صنفی هستند، در جایگاه شایسته و متناسب با نقش خود دیده نشدند، اما مدیرعامل بانک مهر ایران در کنداکتور سخنرانی قرار گرفت؟ ملاک این اولویتبندی چه بوده است؟
آیا اتاق اصناف ایران خود را ملزم به پاسخگویی در برابر رسانههای تخصصی و منتقد میداند یا نقد رسانهای را تهدید تلقی میکند؟ اگر رسانهای نقد میکند، آیا باید از برنامههای رسمی حذف شود؟ آیا رسانه منتقد، دشمن اصناف است یا صدای بخشی از مطالبات واقعی بدنه صنفی کشور؟
پرسش مهم دیگر این است که چرا فرصت ارزشمند حضور رئیسجمهور محترم در مراسم، بهجای طرح صریح، کوتاه، دقیق و مطالبهگرانه مشکلات اصلی اصناف، صرف سخنرانیهای طولانی و کماثر شد؟ در چنین مراسمی، آن هم در حضور عالیترین مقام اجرایی کشور، انتظار میرفت مسائل مهمی مانند گرانی کالاهای اساسی، افزایش قیمت لبنیات، کاهش قدرت خرید مردم، رکود بازار، فشارهای مالیاتی، مشکلات بیمهای، دشواریهای بانکی، کمبود نقدینگی واحدهای صنفی و وضعیت معیشتی کسبه با صراحت و شفافیت مطرح شود.
در این مراسم دقیقاً چه مطالبه مشخصی درباره مشکلات واقعی اصناف مطرح شد؟ اتاق اصناف ایران در ماههای اخیر برای کنترل فشارهای اقتصادی بر واحدهای صنفی و مصرفکنندگان چه اقدام عملی، قابل سنجش و قابل گزارش انجام داده است؟ خروجی نامهنگاریها، مکاتبات و جلسات اتاق اصناف ایران با دولت، رئیسجمهور و دستگاههای تصمیمگیر درباره مشکلات صنفی چه بوده است؟ جامعه صنفی نیازمند گزارش عملکرد روشن است، نه صرفاً بیان کلیات و تکرار جملات تشریفاتی.
از سوی دیگر، مراسمی که باید نماد تکریم اصناف باشد، از نظر نظم اجرایی، جانمایی مهمانان، هماهنگی کنداکور، کیفیت پذیرایی و مدیریت برنامه با انتقادهای جدی مواجه شد. کندی اجرا، ناهماهنگی بین بخشهای مختلف، طولانی شدن برخی
آیتمها، بینظمی در جانمایی مهمانان و خالی ماندن بخشی از صندلیهای سالن، آن هم در حضور رئیسجمهور، وزرا و مسئولان کشوری و لشکری، در شأن روز ملی اصناف نبود.
چه کسی مسئول ضعفهای اجرایی این مراسم بوده است؟ آیا اتاق اصناف ایران بابت این ناهماهنگیها از جامعه صنفی عذرخواهی خواهد کرد؟ جنابعالی همواره تأکید میکنید که اصناف بزرگترین تشکل اقتصادی کشور هستند؛ حال این پرسش مطرح است که چگونه اتاق اصناف ایران نتوانست سالن اجلاس سران را بهطور کامل و شایسته پر کند؟ اگر جامعه اصناف تا این اندازه گسترده و اثرگذار است، چرا مراسمی با عنوان ملی، با صندلیهای خالی، دعوتهای محدود و انتقادهای متعدد همراه شد؟
آیا اتاق اصناف ایران برنامهای برای بازنگری جدی در نحوه برگزاری رویدادهای ملی خود دارد تا این مراسمها از حالت گزینشی، حلقهای و محدود خارج شود؟ آیا در آینده فهرست دعوتشدگان، معیار دعوتها، نحوه انتخاب سخنرانان و ساختار اجرایی مراسمها با شفافیت بیشتری اعلام خواهد شد؟
همانطور که بارها تأکید شده، وظیفه اصلی خبرنگار مطالبهگری، شفافسازی و پیگیری حقوق افکار عمومی است. همه حاضران شاهد بودند که در محضر ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران، اینجانب از جنابعالی درباره دلیل عدم دعوت پایگاه خبری «اخبار اصناف» بهعنوان تنها مرجع تخصصی اخبار اصناف کشور پرسش کردم. پاسخ شما این بود که چون شما را نقد میکنیم و با شما «راه نمیآییم»، دعوت نشدهایم.
جناب آقای فراهانی!اینجانب روابط عمومی شما نیستم. وظیفه روابط عمومی شما تعریف، تمجید و اطلاعرسانی رسمی درباره عملکرد مدیریت اتاق است؛ اما وظیفه رسانه مستقل، نقد، مطالبهگری، شفافسازی و پیگیری حقوق اصناف است. رسانهای که نقد میکند، الزاماً مخالف اصناف نیست؛ اتفاقاً میتواند دلسوزترین صدای اصناف باشد.
اتاق اصناف ایران ملک شخصی، ارث خانوادگی یا حریم اختصاصی هیچ فردی نیست که هرکس را خواست دعوت کند و هرکس را نخواست کنار بگذارد. این نهاد متعلق به همه اصناف ایران است و مدیریت آن، مسئولیتی موقت، پاسخگو و امانتی در برابر جامعه بزرگ صنفی کشور است.
چه کسی مسئول ضعفهای اجرایی این مراسم بوده است؟ آیا اتاق اصناف ایران بابت این ناهماهنگیها از جامعه صنفی عذرخواهی خواهد کرد؟ جنابعالی همواره تأکید میکنید که اصناف بزرگترین تشکل اقتصادی کشور هستند؛ حال این پرسش مطرح است که چگونه اتاق اصناف ایران نتوانست سالن اجلاس سران را بهطور کامل و شایسته پر کند؟ اگر جامعه اصناف تا این اندازه گسترده و اثرگذار است، چرا مراسمی با عنوان ملی، با صندلیهای خالی، دعوتهای محدود و انتقادهای متعدد همراه شد؟
آیا اتاق اصناف ایران برنامهای برای بازنگری جدی در نحوه برگزاری رویدادهای ملی خود دارد تا این مراسمها از حالت گزینشی، حلقهای و محدود خارج شود؟ آیا در آینده فهرست دعوتشدگان، معیار دعوتها، نحوه انتخاب سخنرانان و ساختار اجرایی مراسمها با شفافیت بیشتری اعلام خواهد شد؟
همانطور که بارها تأکید شده، وظیفه اصلی خبرنگار مطالبهگری، شفافسازی و پیگیری حقوق افکار عمومی است. همه حاضران شاهد بودند که در محضر ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران، اینجانب از جنابعالی درباره دلیل عدم دعوت پایگاه خبری «اخبار اصناف» بهعنوان تنها مرجع تخصصی اخبار اصناف کشور پرسش کردم. پاسخ شما این بود که چون شما را نقد میکنیم و با شما «راه نمیآییم»، دعوت نشدهایم.
جناب آقای فراهانی!اینجانب روابط عمومی شما نیستم. وظیفه روابط عمومی شما تعریف، تمجید و اطلاعرسانی رسمی درباره عملکرد مدیریت اتاق است؛ اما وظیفه رسانه مستقل، نقد، مطالبهگری، شفافسازی و پیگیری حقوق اصناف است. رسانهای که نقد میکند، الزاماً مخالف اصناف نیست؛ اتفاقاً میتواند دلسوزترین صدای اصناف باشد.
اتاق اصناف ایران ملک شخصی، ارث خانوادگی یا حریم اختصاصی هیچ فردی نیست که هرکس را خواست دعوت کند و هرکس را نخواست کنار بگذارد. این نهاد متعلق به همه اصناف ایران است و مدیریت آن، مسئولیتی موقت، پاسخگو و امانتی در برابر جامعه بزرگ صنفی کشور است.
- نویسنده : حمیدرضا مرادی
Wednesday, 1 July , 2026