اتحادیه‌های صنفی رقیب یکدیگر نیستند، بلکه همگی اعضای یک خانواده‌ بزرگ به نام «اصناف تهران» هستند؛ نگاهی بنیادین که وقت آن رسیده تا در رأس تصمیم‌گیری‌های اتاق اصناف نهادینه شود. امروز یکی از فرسایشی‌ترین چالش‌هایی که انرژی اتحادیه‌ها را هدر داده و کسبه و فعالان صنفی را در بلاتکلیفی و سردرگمی مطلق قرار داده، نبود […]

اتحادیه‌های صنفی رقیب یکدیگر نیستند، بلکه همگی اعضای یک خانواده‌ بزرگ به نام «اصناف تهران» هستند؛ نگاهی بنیادین که وقت آن رسیده تا در رأس تصمیم‌گیری‌های اتاق اصناف نهادینه شود. امروز یکی از فرسایشی‌ترین چالش‌هایی که انرژی اتحادیه‌ها را هدر داده و کسبه و فعالان صنفی را در بلاتکلیفی و سردرگمی مطلق قرار داده، نبود مرز مشخص در مسئولیت و صلاحیت رسته‌های صنفی است. تداخلاتی که به جای حل ریشه‌ای، سال‌هاست بازار را درگیر تصمیمات متناقض و بروکراسی خسته‌کننده اداری کرده است.
​کلیدواژه اصلی: پیشگیری به جای مدیریت بحران و ارجاع به دادگاه‌ها!
همان‌طور که در قرآن کریم نیز بر حکمیت اهل فن تأکید شده («فَابْعَثُوا حَکَمًا مِنْ أَهْلِهِ»)، ریشه حل این دعاوی در خودِ اتاق اصناف است، نه راهروهای دادگاه. به‌جای حل دستوری، نیازمند یک سازوکار دائمی، عادلانه و تخصصی هستیم:
​تشکیل فوری «کمیته ساماندهی رفع تداخلات رسته‌های صنفی» با حضور کارشناسان حقوقی و نمایندگان اتحادیه‌ها.
​گذار از «کالامحوری» به «رسته‌محوری» و تدوین اطلس و دایره‌المعارف جامع صنفی جهت تفکیک شفاف وظایف هر رسته.
​برخورد ریشه‌ای با رسته‌های وارداتی از شهرستان به تهران و مسدودسازی سوءاستفاده از خلاءهای قانونی.
​ایجاد فرآیند شفاف و ضابطه‌مند رسیدگی بر مبنای کارشناسی دقیق، نه روابط، نفوذ یا تصمیمات سلیقه‌ای.​کارنامه روشن و قابل اتکا در کمیسیون تشخیص با بررسی بیش از ۱۱۰۰ دستور جلسه، ۱۵۰ جلسه تخصصی با رؤسای محترم اتحادیه‌ها و ده‌ها بازدید میدانی، گواه آن است که پایان‌دادن به این اختلافات مزمن کاملاً شدنی و در دسترس است. بازگشت آرامش، همبستگی و عدالت به اتاق اصناف، نه یک وعده تبلیغاتی، بلکه مأموریتی فوری برای آینده بازار تهران است.
  • نویسنده : حمیدرضا مرادی