صنف قهوه‌خانه‌داران و سفره‌خانه‌داران سنتی، یکی از قدیمی‌ترین و ریشه‌دارترین اصناف کشور است؛ صنفی که تنها فعالیت اقتصادی ندارد، بلکه بخشی از فرهنگ، هویت اجتماعی و تاریخ شهری ما محسوب می‌شود.
امروز فعالان این صنف با مشکلات جدی روبه‌رو هستند. افزایش هزینه‌های جاری، اجاره‌بها، مالیات، بیمه، دستمزد کارکنان، هزینه مواد اولیه و محدودیت‌های قانونی و بهداشتی، شرایط فعالیت را برای بسیاری از واحدهای صنفی دشوار کرده است.
یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های ما، نبود وحدت رویه میان دستگاه‌های مختلف است. واحد صنفی باید بداند دقیقاً بر اساس چه قانون و چه دستورالعملی فعالیت می‌کند. نمی‌شود از یک طرف برای برخی خدمات صنفی مالیات سنگین در نظر گرفته شود و از طرف دیگر همان خدمات با محدودیت، جریمه یا برخوردهای سلیقه‌ای مواجه باشد.
خواسته ما از مسئولان، امتیاز ویژه نیست؛ خواسته ما قانون شفاف، تصمیم واحد و برخورد عادلانه است. قهوه‌خانه‌دار و سفره‌خانه‌دار باید بداند چه خدمتی مجاز است، چه خدمتی ممنوع است، مالیات بر چه مبنایی محاسبه می‌شود و مرجع نهایی تصمیم‌گیری کدام دستگاه است.
در موضوع قهوه و کافه عربی نیز تأکید داریم که قهوه‌خانه‌های سنتی، در چارچوب مجوزهای قانونی خود، حق ارائه قهوه دارند. نباید با تفسیرهای متفاوت، برای اعضای صنف بلاتکلیفی ایجاد شود.
از مسئولان محترم انتظار داریم با نگاه کارشناسی، منصفانه و واقع‌بینانه به مشکلات این صنف توجه کنند. ادامه بلاتکلیفی نه به نفع دولت است، نه به نفع سلامت عمومی، نه به نفع اصناف و نه به نفع مردم.
خواسته‌های اصلی ما عبارت است از:
۱. تعیین تکلیف قانونی درباره فعالیت واحدهای دارای مجوز.

۲. ایجاد وحدت رویه میان بهداشت، اماکن، تعزیرات، مالیات و اتاق اصناف.

۳. توقف برخوردها و جریمه‌های سلیقه‌ای.

۴. بازنگری در مالیات‌ها و ضرایب سنگین.

۵. حمایت از واحدهای مجاز و برخورد با فعالیت‌های غیرمجاز.

۶. توجه به جایگاه فرهنگی و اجتماعی قهوه‌خانه‌ها و سفره‌خانه‌های سنتی.

۷. تشکیل کارگروه مشترک برای حل ریشه‌ای مشکلات این صنف.
ما معتقدیم قهوه‌خانه‌ها و سفره‌خانه‌های سنتی اگر با قانون شفاف، نظارت عادلانه و حمایت منطقی مدیریت شوند، می‌توانند هم حافظ فرهنگ و سنت باشند، هم محل اشتغال و هم بخشی سالم و قانونمند از اقتصاد شهری کشور.